ศิลปิน: มั่วมิวสิคสตูดิโอ (MUA Music Studio)
แนวเพลง: Grunge / Hard Rock / Alternative
เนื้อเพลง: อัลไซเมอร์ (ขอบคุณที่เลือกคนอย่างฉัน)
(Intro)
[Verse 1] ห้าสิบปีที่เดินร่วมทาง จากชายธรรมดา กับนางในฝัน เธอคือดอกฟ้า ฉันมันเพียงเศษดินนั้น ขอบคุณเหลือเกินที่เลือกกัน ในวันที่เธอมีทางไปที่ดียิ่งกว่า
[Verse 2] ถ้อยคำเสียดสี ที่เธอเผลอฝากไว้ ฉันยังยิ้มรับได้ ไม่เคยคิดตัดพ้อหรือโกรธเคือง อดทนเพราะรัก เพราะคำว่ารักมันเหนือทุกเรื่อง จะแขวะจะด่ากี่ครั้ง ฉันยังเต็มใจจะรออยู่ตรงนี้
[Pre-Chorus] แต่วันนี้ เมฆหมอกเริ่มบังตา สมองสับสน ลืมแม้แต่กาลเวลา ความเงียบที่เคยมี กลายเป็นเสียงที่โหยหา แต่กลับกลายเป็นเสียงตะคอกออกไป โดยไม่เจตนา
[Chorus] ขอโทษ… ที่ฉันเผลอตวาดเธอไป! ในวันที่ใจ เริ่มเลือนลางและจางหาย! อัลไซเมอร์… มันกัดกินฉันจนแทบบ้าตาย! แต่อยากให้รู้ ว่าฉันรักเธอที่สุด เสมอมา!
[Verse 3] ก่อนที่โลกใบนี้ จะลบเธอไปจากความจำ ก่อนที่ความมืดดำ จะครอบงำทุกการกระทำของฉัน คำด่าทอเหล่านั้น ไม่ใช่ใจจริงที่ฉันอยากทำ ได้โปรดฟังฉัน ก่อนที่ฉันจะลืมชื่อเธอ
[Bridge] ขอบคุณที่อยู่ด้วยกัน! ขอบคุณที่ทนคนอย่างฉัน! ในวันที่ทุกข์ยาก เธอยังไม่เคยจากไปไหน! ฉันขอโทษ… ฉันขอโทษ… ฉันขอโทษจริงๆ!
[Outro] ขอบคุณที่เลือกคนอย่างฉัน… ในวันนั้น… และตลอดไป… (เสียงกระซิบ) ขอโทษนะ… ที่ฉันกำลังจะลืมเธอ…
Story & Inspiration 📖✨
เพลงนี้เริ่มต้นจากภาพของ “ความรักที่แข็งแกร่งกว่าความทรงจำ” 👴👵
แรงบันดาลใจมาจากเรื่องราวของชายชราวัย 80 ปี ที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกับภรรยามานานกว่าครึ่งศตวรรษ เขาเป็นเพียงชายธรรมดาที่ไม่มีฐานะ แต่กลับได้รับความรักจากผู้หญิงที่มีตัวเลือกมากมายในชีวิต 🌹 ตลอดเวลาที่อยู่ด้วยกัน แม้จะมีรอยร้าวจากการกระทบกระทั่ง หรือคำพูดที่บั่นทอนจิตใจจากความไม่เข้าใจกัน แต่เขากลับเลือกที่จะ “เงียบและยิ้มรับ” เพราะเขารู้สึกขอบคุณเสมอที่เธอยังอยู่ตรงนี้
เมื่อกาลเวลาพรากความทรงจำไปในรูปแบบของ “โรคอัลไซเมอร์” 🌫️ ความสับสนทำให้เขากลายเป็นคนเกรี้ยวกราดในบางครั้ง แต่นั่นไม่ใช่ตัวตนที่แท้จริงของเขา เพลงนี้จึงถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็น “สารภาพรักครั้งสุดท้าย” เป็นการตะโกนบอกความรู้สึกผ่านดนตรีร็อกที่ดุดันแต่เปราะบาง เพื่อขอโทษในสิ่งที่พลาดพลั้ง และขอบคุณที่เธอไม่เคยปล่อยมือกัน แม้ในวันที่เขากำลังจะลืมเลือนตัวเองไปก็ตาม 🕯️🖤







